De ziekte van Ménière is ontdekt en voor het eerst beschreven door de Franse arts Prosper Ménière in 1861, die ontdekte dat de symptomen zoals duizeligheid, oorsuizen en gehoorverlies afkomstig waren uit het binnenoor, in plaats van de hersenen of maag, wat toen de gangbare opvatting was.
De ziekte van Ménière wordt tegenwoordig een chronische aandoening van het binnenoor genoemd, gekenmerkt door onvoorspelbare, heftige aanvallen van draaiduizeligheid, oorsuizen (tinnitus) en tijdelijk gehoorverlies, meestal aan één oor, veroorzaakt door een vochtophoping (hydrops) in het evenwichtsorgaan. Deze aanvallen kunnen misselijkheid en braken veroorzaken, duren uren en kunnen leiden tot blijvende onzekerheid of balansproblemen tussen aanvallen door.
Helaas blijft Ménière in werkelijkheid een raadsel. Geen vaste behandeling. Geen garantie. Alleen proberen. Hopen. Aanpassen en weer opnieuw proberen.
De ziekte van Ménière is op te delen in fases, er gaat vaak jaren overheen tot je bij de laatste fase bent aanbeland. Sommige patiënten hebben geluk, dan verdwijnen de aanvallen naar de achtergrond en doven ze langzaam uit.
De beginfase
De volgende symptomen kunnen optreden:
- Tinnitus
- Spontane, heftige duizeligheid
- Vol gevoel in het oor (ook wel aurale volheid genoemd)
- Wisselend gehoorverlies
De aanvalsfase
Deze fase staat bekend om de volgende symptomen:
- Nystagmus – ongecontroleerde oogbewegingen
- Misselijkheid en braken
- Koud zweet
- Angst en paniek
- Snelle hartslag
- Wazig zicht
- Trillen
- Diarree
- Hartkloppingen
Tussen de aanvallen door
Na de aanvalsfase ben je moe en heb je waarschijnlijk veel slaap nodig om te herstellen. Veel patiënten blijven symptoomvrij. Anderen kunnen echter wel of geen van deze symptomen blijven vertonen.
- Vermoeidheid of slaperigheid
- Veranderingen in de eetlust
- Hoofdpijn
- Zwaar gevoel in het hoofd
- Snel afgeleid zijn
- Op zoek naar de juiste woorden om te zeggen
- Onhandigheid
- Je flauw of duizelig voelen
- Moeite met concentreren
- Gevoeligheid voor geluid
- Geluidsvervorming
- Verlies van zelfredzaamheid en zelfvertrouwen
- Een gevoel van reisziekte, misselijkheid of braken
- Woede, angst, zorgen en onrust
- Braken
- Problemen met het zicht: wazig zien, reflecties, verblinding, scherpstellen, enz.
- Een onvast gevoel – plotseling vallen, wankelen of struikelen, problemen met lopen, ergens houvast zoeken tijdens het lopen en voortdurend naar beneden kijken.
Het late stadium van de ziekte van Ménière
In dit stadium kun je het volgende ervaren:
- Problemen met je zicht en evenwicht vervangen duizeligheid.
- Ernstigere tinnitus
- Ernstiger en aanhoudend gehoorverlies
- Deze symptomen kunnen verergeren bij vermoeidheid of wanneer je omringd bent door veel visueel prikkelende beelden.
- Een valaanval vindt plaats wanneer je valt terwijl je bij bewustzijn bent.
Bron: mtnstatewellness.com